Tuesday, August 27, 2013

Хөгжил буурай орнуудын

нэг ив ижилхэн тал байна аа.
Японы тв-гээр нэг нэвтрүүлэг гардаг юм. Дэлхийн улс орнуудад ажиллаж амьдарч байгаа япон хүмүүс дээр японы нэг алдартай хүн нь телевизийн багийнхантай очиж амьдрал ахуйг нь сурвалжилдаг юм. Тэгээд африк азиас авахуулаад европ, латин америкийн орнууд гээд янз бүрийн газар амьдарч байгаа япон хүн дээр очиж байгаа юм л даа. Ингээд зам зуураа тухайн орны хөгжил, аж байдал, хүрээлэн буй орчин, зан заншил, хүмүүсийн харьцаа бүх л юм нь камертай аялагчдын дуранд тодоос тод бууж байгаа юм.
За ингээд хараад байхад Африкийн аль нэг улсад буяны үйл ажиллагаа хийж олон хүмүүсийг тэжээж тэтгэж зааж сургаж амьдардаг буяны ажилд өөрийгөө зориулсан, эсвэл өөрийн гэсэн шинэ бизнесээ эхлэх гэж түүхий эд ажиллах хямд хүч бараадан ирсэн япон хүмүүс ч байна. Зам зуур тухайн орны ард иргэдийн соёл боловсролын түвшин, харьцаа бол дээд зэргээр харагдаж байгаа юмаа. Нэг африкийн улсад зам асуусан чинь баахан сармагчин шиг хар нөхдүүд мөнгө нэхээд орилолдоод байх юм. Юм асууж байгаа юм бол мөнгөө төл мөнгөө төл гээд. Лалын шашинтай нэг оронд зам зааж өгөх гэж байгаа сахалтай нөхөр шууд телевизийн багийнхныг хурдан яваач гэж загнаж байх жишээтэй. Зүүн өмнөд азийн орны хүмүүс харин ядуу ч гэлээ инээмсэглэсэн уриалгахан хүнд тусархуу нийтлэг шинж ажиглагдаж байна лээ. Африкчууд бол ёстой хэрэг байхгүй, яахаас ч буцахгүй ажилгүй боловсролгүй залхуу хүмүүс юмуу даа гэж харагдлаа.
Хамгийн гол нь ази ч бай африк ч бай бүх хөгжил буурай оронд аялж байхад нэг нийтлэг ав адилхан дүр зураг нь, гудамжинд нь хог хөглөрсөн, шороотой, бас гудамжаар нь дүүрэн гиюүрсэн, дэмий суусан, хөлхөлдсөн хар бараан навсгар хувцастай хүмүүс дүүрэн байх юм. Гэтэл европ юмуу японы эсвэл латин америкийн гайгүй хөгжилтэй орны дүр зураг гарахад гудамж нь цэвэрхэн, ганц ч хог байхгүй, хүмүүс нь их завгүй нааш цааш хөлхөлдсөн бас гэгээлэг өнгөлөг хувцастай байх юм.
Яахаараа хөгжил буурай ядуу орон гэхээр хогондоо дарагдсан гудамжтай, үгүй ээ хүмүүс нь гудамжиндаа хогоо шууд хаяад тэр хогон дотроо юу ч бодохгүй явах түвшний ухамсартай байдаг юм бол доо. Тийм ч учраас улс орон нь хөгждөггүй ядуу хэвээрээ л байдаг байх гэж бодогдлоо.

2 comments:

Chandmani said...

Хүмүүс, ард иргэдийн ухамсартай холбон ойлгодог.
Улаанбаатарт маш олон газар тас харанхуй гэрэлгүй байдаг шүү дээ. Хөдөө газар түнэр харанхуй шөнө явж байгаа мэт. Газар бүдчээд л...
Ядаж байхад зам гэж там. Доошоо харж явж байгаад л энд тэнд сэндийлсэн, ухсан нүх, хашааны төмөр, үлдээж хоцроосон гадас мэт төмрүүдэд бүдэрч унах бол энүүхэнд... Тойроод гарахын аргагүй энд тэндгүй шалбааг тогтсон шавар ус....
Хувцас хунар өнгөлөг өөдтэй цагаан байлгах гэхээр шороо тоосон дунд дарагдаад хэцүү.

Delgermaa Erka said...

наадах чинь гудамжны хог бишээ сэтгэлийн хог